From 66 to Canyon

De reis brengt ons verder naar victorville. Voor ons het begin van de route 66. Het landschap verranderd langzaam in een woestijn en de ramen worden steeds warmer. We hebben een goede airo, maar door het gebruik hiervan en de hoge temperatuur buiten begint onze brandstof tank geluiden te maken die overeen komt met de watervallen van schaffhausen. Je ziet de brandstof meter terug lopen......

De omgeving verranderd nu echt in amerika. De borden langs de weg, de auto's, de wegen, de mensen het lijkt wel een film. Tussen palmdale en victorville verschijnt er ineens een waarschuwing lampje op het dashbord. Na een korte blik in de handleiding toch maar even met de hulp lijn gebeld. Niets aan de hand jullie kunnen gewoon door rijden werd ons verteld. 

Vervolgens de 66 op naar barstow. Een drukke weg met nul stop plaatsen, dit was dus jammer. Halverwegen even gestopt om te lunchen langs de weg. Vanaf barstow zijn we naar calico ghost town gereden. Het was op dit moment midden op de dag. Toen we uit stapte bleek het 42 graden te zijn..... Dit was voor ons ook nieuw, en we hielden het dus ook niet lang uit buiten.

Nadat we terug waren gevlucht naar onze camper met airco hebben we de weg vervolgd naar needles, onze volgende slaap plek. We mochten daar kiezen tussen een slaap plek op een veld of langs het water. Gezien het weer, en omdat er geen prijs verschil was kozen we voor de water kant. Al snel kwamen we er achter dat heel tokkie zuid west amerika op deze camping stond. Onze camper stond in feite midden in een openlucht discotheek compleet met dronken mannen, vrouwen en volgens mij ook huisdieren..... Het voordeel was dat de airco zoveel herrie maakte dat we er uiteindelijk niet veel last van hadden. Het was er namelijk rond de 35 graden in de nacht.

De volgende ochtend vetrokken richting williams. Vanaf kingman hebben we de 66 wederom gevolg. Dit stuk 66 was adembenemend mooi en rustig. Precies zoals je de route 66 zou voorstellen compleet met jaren 60 dorpjes en truckstops. Het lijkt of de tijd hier heeft stil gestaan, net als de onderhoud van de wegen.....

Halverwegen hebben we de grand canyon caverns bezocht. Een indrukwekkend grotten stelsel diep onder de grond met een bijzonder verhaal. Na dagen van hoge temperaturen en blauwe lucht was tijdens ons bezoek in het grotten stelsel het weer omgeslagen. De lucht was in sommige delen zwart en zware regen buien trokken over de uitgestrekte velden. Dit was prachtig om te zien, je kon de regen gordijnen langzaam voort zien glijden. Nadat er ook bliksem flitsen bij kwamen was de scene van twister compleet, we hebben zelfs een flinke dust devil ( zandtornado ) gezien.

Bij aankomst in williams kregen we vlot een plekje voor de komende drie nachten. Langs het plaatsje williams loopt de grand canyon railroad met prachtige treinen die mensen naar de grand canyon vervoeren. We kwamen er al snel achter dat de machinisten last hadden van het ADVT syndroom. Oftewel alle dagen veel toeteren..... maar dat heeft ook wel weer wat. De temperatuur was hier een stuk aangenamer. Het waren lange reis dagen met hoge temperaturen maar de route was adembenemend mooi.